Een nokvolle handelsbeurs, uiterst lovende recensies en een dijk van een debuutplaat, meer moet er niet zijn om een sfeer te creƫren vol torenhoge verwachtingen. Muzikaal watertandend begaven we ons dus naar dit optreden met in ons achterhoofd toch een lichte vrees voor eventuele teleurstelling...

 

Na een vrij matig voorprogramma (Mittland och Leo) werd deze vrees weggenomen na de volle drie seconden. De hypnotiserende drums uit de intro van Gold zogen onmiddelijk de volledige aandacht van het publiek naar het podium. Een podium met een sober doch interessant ingericht decor waarbij Stefanie Callebaut (zang, synth) , geflankeerd door Benjamin Desmet (gitaar, synth) en Jeroen Termote (drums), voor een enorme reflecterende cirkel stond. Dit werd dan nog eens gecombineerd met een uiterst puike lichtshow...

 

Men zou kunnen vrezen voor een verslappende aandacht na het openen met de single van het moment... SX wist echter perfect wat ze deden en haalde daarna heel hard uit met het beestige Arche. In dat nummer toonde Stefanie voor het eerst over wat voor een stem ze eigenlijk wel niet beschikt. Versterkt door de stemeffecten die deel uitmaken van de signature sound van SX zorgde dit erg vaak voor een kippenvelmoment. Tijdens het spelen van hun nieuwe single graffiti kwam dit ook uiterst uit de verf. 

 

Er was echter nog meer aan Stefanie. Het figuur dat ze op het podium zette was enorm indrukwekkend. Haar wervelende waterige bewegingen zorgden voor uiterst majestueuze taferelen. Tussen Aurora en Midnight hour prevelde ze echter een tekstje over de spanning tijdens de morgen waar niemand echter iets van begreep. Dit kwam eerder schattig over en toonde dat ze toch ook nog een (beetje) menselijk was. Imperfectie is immers de sleutel tot attractie volgens ondergetekende.

 

Het zou echter de band oneer aandoen om het enkel over diens "frontfiguur" te hebben. Naar mijn mening waren er drie frontfiguren. Benjamin zijn spel was uiterst interessant. Hij heeft als geen ander begrepen dat de gitaar geƫvolueerd is en gebruikte mooie effecten op zijn spel zonder echter afbreuk te doen aan de aard van de gitaar zelf, een zeldzame deugd bij een gitarist. Ook zijn synths en stemvervormers kwamen als een mooie achtergrond bij de felle tinten van Stefanie.

 

Extra lof moet ook gegeven worden aan Jeroen. Die met zijn drumspel de minimalistische stijl van Stephen Morris (Joy Division) combineerde met de spokerige drums die te horen zijn op Hounds Of Love van Kate Bush. Het resultaat was verbluffend en was de ruggegraat van het sferische dat Stefanie en Benjamin opwekten. 

 

Hun laatste 2 nummers waren ook uiterst memorabel. Black Video toonde nog absoluut geen sleet en zorgde nog voor wat enthousiasme in de zaal. Het allerlaatste nummer The Future was waarschijnlijk wel het meest indrukwekkende. Dit was de uiteindelijke climax die het publiek volledig omverblies. SX in de Handelsbeurs was een uiterst indrukwekkend optreden. SX zou wel eens een band kunnen worden die hoge toppen zal scheren. Laat ons hopen dat de band op dit elan verder zal gaan...


Author: cedric.detroch
Category: 
Date: 
Saturday, March 2, 2013 - 17:45